Ik voel me ongemakkelijk als ik je zie bewegen

Je loopt niet recht en een oog kijkt naar de verkeerde kant

Soms schrik ik als je langsloopt of ik kom je zo maar tegen

Ik weet niet wat ik zeggen moet, ik weet niet wat er landt

 

Je hoort erbij, dat vind ik ook, dat wil ik je graag tonen

Maar ik ben wat verlegen met wat jou beperkt, je kwaal

’t is niet jouw schuld, maar mijn verlegenheid met ’t ongewone

Mijn onvermogen om te gaan met anders dan normaal

 

Soms wil ik dat vertellen, maar ik kom niet op de zinnen

Want ik ben best nieuwsgierig hoe jijzelf zoiets beleeft

Ik zou wel graag mijn schroom en mijn gedachten overwinnen

En weten dat God zelf ons aan elkaar gegeven heeft

 

We vormen Christus lichaam, en zo zijn er vele leden

Ook jij bent deel van het geheel en van Gods koninkrijk

Vergeef me dat ik jou zo vaak uit onmacht heb vermeden

En heb geduld met mij wanneer ik oogcontact ontwijk

 

Ik heb jouw voorbeeld nodig , moet me elke keer bekeren

Van zelf het heil verdienen en me voorstaan op mijn kracht

Daarin zit mijn beperking dus… ik moet nog zoveel leren

Van jou leer ik te zijn zoals de Heer me heeft bedacht!

 

 

Anne Lies Mossel-de Kievit

Om Anne Lies te volgen op Facebook, klik hier.

 

 

 

Categorie:

Reageer

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd *

*

1 reactie