Dag 20: Fijngevoeligheid bij spreken

Lezen: Spreuken 25:9-12

 

Het juiste woord op de juiste tijd is als een gouden appel op een zilveren schaal. (Spreuken 25:11)

 

 

Fijngevoeligheid bij spreken

Deze spreuken gaan allemaal over spreken en niet spreken. Het heeft geen zin om woorden uit te spreken of geheimen te onthullen op het verkeerde moment. Het vergt behoorlijk wat fijngevoeligheid om door te hebben welke woorden je wanneer mag uitspreken. Dit kon je zien bij Job, waar zijn vrienden eerst een week met hem zwegen, maar de woorden die daarna kwamen, waren Job toch te veel. Het is de kunst er voor iemand te zijn op het juiste moment.

Zo hoopte ik ooit iemand te bemoedigen met een kaartje vol opbeurende spreuken, maar ik merkte dat het totaal niet landde. Toen ik vroeg waar deze persoon werkelijk behoefte aan had, was dat simpelweg aan het stofzuigen van haar huis. Liever een daad van barmhartigheid dan een woord uit een onrustig hart. Liever een zwijgende knuffel dat een zak vol gepraat. Of een simpel ‘ik weet het ook niet’, dan een uitleg waarom God wilde dat iemand zou overlijden.

Hoe vaak spreken we woorden niet uit omdat we onze eigen onrust en die van een ander willen bezweren. Of in het geval van een rechtsgeding we ons gelijk willen halen. Misschien moeten we juist op zulke momenten eerst stil worden bij God. Eerst ons recht en onze troost bij Hem halen, alvorens we beginnen te spreken. God, leer ons uw tijd van spreken of zwijgen!

 

 

 

 

(Door Mirjam van der Vegt, Kracht voor elke Dag – bijbelsdagboek 2016, Uitgeverij Vuurbaak.

Meer over Mirjam: mirjamvandervegt.nl.)